شعارهای یک ملت ، تا حدود زیادی ، بیانگر خواست و مطالبات آن ملت و نشانه شعور جمعی آنهاست . مانیفست خلاصه شده است . بیانیه ای تک جمله ایست . باید جدی گرفت .
پیش از انتخابات ، شعارها در سه بخش اصلی خلاصه میشد . اول تاییدی بود . هر گروه کاندیدای خود را در جمله ای تایید میکرد . دوم انکاری بود . مانند" احمدی بای بای ". انکار یک طرز فکر و یک جناح خاص . و سوم تهدیدی بود ." اگر تقلب بشه ، ایران قیامت میشه" .
از ساعاتی پس از اعلام فله ای و آرایش شده آرا ، شعارها پوست انداخت . اول درخواست وحدت بود . " ایرانی باغیرت ، حمایت ، حمایت " . دوم مطالبه محور بود . " موسوی ، موسوی ، رای منو پس بگیر " و سوم انکاری بود . " دولت کودتا ، استعفا ، استعفا "
با گذر زمان و تغییراتی که در مواضع دوست و دشمن شکل گرفت ، شعارها هم به تدریج تغییر کرد و هر روز به دامنه مطالبات افزوده و از روبناها فاصله ای بیشتر گرفت . امروز شعار جدیدی به گوش میرسد و آنهم " رفراندوم " است . شعاری پسندیده که راه حلی در چهار چوب قانون را یاد آوری میکند .
در این حدود چهل روزی که از جریانات میگذرد ، برخی از شعارها خیلی به دلم چسبید . یکی از آنها خطاب به بسیج بود . بخشی از جامعه که به دلایل متعدد امنیتی و دفاعی تشکیل شد ، در دل جامعه نفوذ کرد ، دزدیده شد و به یک عامل سرکوب بدل گشت . و ملتی که در یاد آوری این دزدی و تصاحب دولتی ، شعار دادند : " بسیجی واقعی ، همت بود و باکری " . یک یاد آوری تلخ . ما رشادت بسیجی های واقعی را فراموش نکرده ایم . این بسیج است که آرمانها را به فراموشی سپرده .
شعار دیگری که شعوری عمیق را با خود حمل میکرد ، خطاب به کودتاچیان بود و گروگان گیران خاک وطن ، شعاری بود بر وزن " رای منو پس بگیر " . اینبار ملتی که احساس کرد پرچمش هم در اسارت است ، فریاد کرد " احمدی ، احمدی ، پرچم ایران مرا پس بده " . شعاری به شدت ناسیانولیست که حکایت از وطن دوستی ملت داشت . گو اینکه او را متهم به تحریک شدن از طرف خارجی میکنند .
و شعاری دیگر که بر اساس توهین رئیس دولت کودتا ساخته شد . " آن خس و خاشاک توئی . مالک این خاک منم . "
دعوت میکنم از عزیزان که اگر شعاری با شعور را شنیده اند و یا خود سروده اند ، با سایرین به شراکت گذارند و در نظرات این پست ثبت نمایند . باید تاریخ را خودمان ثبت کنیم . تاریخ دزدیده شدنی است .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر