فرزند اولم یک ساعت رولکس سال ۱۹۷۳ با برلیانی بر کوک آن به من هدیه داده است . فرزند دومم کت و شلوار کریستین دیور و فرزند سومم یک کیف چرم گوچی . فرزند چهارم یک ادوکلن ورساچه با بوی گرم و شیرین و فرزند پنجمم یک کراوات بیژن . اما فرزند ششم یک کاندوم لاتکس دولایه همراه با دستور العمل با شش ترجمه به زبانهای زنده دنیا و زیر نویس فارسی .
در حقیقت ، با وجود گذشت بیش از هشت سال از ازدواجمان ، هنوز این افتخار را به کسی نداده ام که لقب پر ارج و عرفانی "پدر " را به من بدهد . خودم برای خودم ساعت و کت و شلوار و کیف و ادوکلن و کراوات و البته چیزهای دیگر را میخرم و عده ای را به جمع فرزندان این دنیای پر از فرزند نمی افزایم .
عطای هنر فرزند داشتن را به لقایش بخشیده ایم . اما اگر روزی روزگاری بچه ای را دیدیم که در کنار ما میتوانست آینده ای بهتر از آنچه دارد را داشته باشد ، شاید از او دعوت به همراهی کنیم .
روز پدر بر همه هنرمندانی که کلی زحمت کشیده و ما را خلق کرده اند مبارک .
۱۳۸۸ تیر ۱۸, پنجشنبه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر