با توجه به اتفاقات و جریانات روزهای اخیر ، برون رفت از بحران پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری را در گرو یکی از سه حالت زیر میدانم :
۱- ترور دکتر احمدی نژاد . سران فکری و اجرایی کودتا ، با ترور دکتر ، فضا را به مخوفترین شکل ممکن پلیسی کرده و با انتساب این عمل به اصلاح طلبان ، شبانه همه متفکرین و موثرین جناح مخالف را گردن میزنند . حکومت نظامی - سپاهی بسیار جدی برقرار کرده و مردم را که در شوک حاصله میباشند سرکوب خواهند کرد . در مناسبات جهانی هم ، سکوتی مرگبار ایجاد میکنند و هر صدای مخالفی را در نطفه محکوم به خفگی خواهند کرد . پس از مدتی طی فرایند انتخاباتی بسیار فرمایشی و ساختگی ، رئیسی برای دولت بعدی انتخاب و تا مدتی همه چیز را تحت کنترل در خواهند آورد . این حالت هم اکنون به شدت در دست بررسی است و تنها دلیلی که تا کنون عملی نشده است ، ترس از نیروی انسانی است . در این روش نیاز به نیروی قسم خورده زیادی برای کنترل شرائط در سطح کشور است که به نظر میرسد آقایان از وجود آن اطمینان ندارند .
۲- بالاگرفتن بحث تشکیل جلسه فوق العاده خبرگان و بررسی مجدد صلاحیت رهبری . در این صورت که به نظر واقعی ترین حالت ممکن و پیش رو است ، فضای جامعه به این سمت پیش میرود ، علما و صاحبان قدرت و نفوذ ، با نامه نگاریهای پی در پی به رئیس خبرگان ، چنین خواستی را مطرح و پیگیری میکنند . به باورم این امر تا جایی پیش خواهد رفت که در آخرین لحظات ، هاشمی جام زهر را در پیشگاه اعظم تقدیم خواهد کرد و با عقب نشینی جناح حاکم و تحت تشریفاتی ، آن جام سر کشیده خواهد شد و بدون درد و خون ریزی ، سالها در کنار هم به خوبی و خوشی زندگی خواهند کرد . بترسیم از این روش حل معادله که البته آقایان در آن خبره اند .
۳- حل مشکل در کف خیابان . فشارهای دائم و روزافزون توده مردم از پائین و چانه زنی ها از بالا . ریزش نیروهای خودی جناح حاکم و تضعیف پایه ها . انتظار برای لحظه ای و حادثه ای . بهانه ای برای طغیان . و پس از آن سیلی که در خواهد نوردید . تغییر رادیکال شرائط موجود و پس از آن زایش پر درد انقلاب . هزار پدر پیدا خواهد کرد آن نوزاد . شرائطی سخت را تجربه خواهد کرد ایران . و حقیقتا نمیتوان پس و پی آنرا پیش بینی کرد .
این سه حالت ، که هر سه مخوف و دردناک است ، امروز برایم متصور است . اما حالت دیگری هم هست که امید به آن بسته ام . قدری تامل . قدری این مبارزات خیابانی طول بکشد . در این بین تشکلهایی خود جوش پدید آید و رهبرانی از دل مردم بجوشد . روز مبادا ، همین امروز است . هر که را توانی است باید به خدمت وطن در آید که آینده همه ما به آن بسته است . مقاومت مردمی باید ادامه یابد اما چاشنی هوشمندی را باید بدان افزود و هشیار بود و همراه . هر چه حاکمیت معطل کند ، به نفع مردم است .
از این پس سعی میکنم هر جمعه به تحلیل شرائط هفته ای که گذشت بپردازم . بدون شک همراهی شما عزیزان میتواند بستری برای بحث و تبادل نظر ایجاد کند . امروز را دریابید . موقعیتی بسیار حساس و ظریف است که با همفکری و همدلی همه مردم ، امید به سامان یافتن آن هست . وگرنه ، محکوم به پذیرش شرائط خواهیم بود . موقعیت حساسی است .
پ.ن. شماره ۲ نشریه Polemic روی پیشخوان است . همراهی فرمائید . موضوع هفته آینده را هم پیشنهاد دهید . یا از موضوعات کنار صفحه آن سایت و یا در کامنتها .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر